هذیان

هذیان

واژه هایت طعم هذیان می دهند
و بند کلماتت در شنیدار کسی استوار نیست
آنی که لبانت گشوده می شود
هیچ کس به دنبال صدایت نمی گردد
خاموشیت نیک تر می نماید گاه
قدر حرف هایت را هم کسی نمی داند
بگویی یا نگویی ، فرقی ندارد باز
طلسم لب دوختگانی تو
فریادت هرچند بلند، هم وزن سکوت ممتد است، آری
تو هذیانی خود هذیان ...

شعر از :
فرشاد شکیب

هر آنچه از دل برامد...